Alleen ?

Het voordeel van alleen fietsen is dat u een eigen tempo kunt aanhouden, kunt stoppen waar u wilt, tijd nemen om foto’s te maken en wat al niet meer. Baas over eigen route. En het geeft de mogelijkheid om in alle rust te fietsen. Er is niemand die tegen u aan praat op momenten dat u stil wilt zijn. Toch verdient met z’n tweeën gaan de voorkeur. Vooral uit optiek van veiligheid. Er zijn hele stukken route waar u compleet alleen bent als u niet samen fietst. Als er wat gebeurt, van een eenvoudig pechgeval tot erger, u staat er helemaal alleen voor.

Gezellig samen genieten van het pelgrimsmenu in Nájera

Áls u nog kunt staan. Ook is het overnachten in een hotel goedkoper. Kamers worden veelal per eenheid verhuurd ongeacht of er een of twee personen slapen. En het kan natuurlijk een stuk gezelliger zijn om met z’n tweeën ervaringen te delen of een stad te bezoeken. In je uppie je avondmaal oppeuzelen is ook maar alleen. Het alleen zijn tijdens de avonduren kan ook opbreken. Uiteraard geldt dit niet voor iedereen, maar voor sommige pelgrims is het alleen zijn vooral ’s avonds een zware belasting. Ook kunt u door heimwee worden overvallen.

Kortom, tal van redenen om niet alleen te gaan. Indien u met (een of meer) compagnon(s) gaat fietsen, maak dan vooraf een aantal duidelijke afspraken. Over het al dan niet samen rijden, over wat te doen als de een ziek wordt, of als je elkaar kwijt bent. En over (ongeveer) hoe laat te vertrekken en te stoppen, wat te doen als er iemand in de familie- of kennissenkring overlijdt. Het lijkt ver gezocht, maar het gebeurt. Uiteraard kunt u een aantal heikele en/of weinig waarschijnlijke scenario’s taboe verklaren en het erop aan laten komen, als het scenario zich voordoet. Maar steek niet te vaak uw kop in het zand. Het kan bijv. erg vervelend zijn als op de tweede dag blijkt dat de ene compagnon vroeg op stap wil terwijl de ander gewend is aan ‘eerst een koffie en een krantje’.
Maak ook een soort van planning zodat beiden weten waaraan begonnen wordt. Vooral van belang is het tempo waarin wordt gereden en de ruimte die er is om dingen te bekijken. Het zou ideaal zijn als beide fietsers gelijkgestemd zijn. Maar meestal moeten de compagnons zich over en weer wat aanpassen. Als u dat van tevoren weet en er afspraken over maakt kan de Camino uitgroeien tot een niet te vergeten ervaring voor allebei.

Er zijn ook andere meningen: geen afspraken maken. Echte vriendschap overwint alles. Laat ’t komen zoals ’t komt en vertrouw altijd op de goede afloop. En inderdaad, er zijn tal van getuigenissen van pelgrims die op moeilijke momenten vanuit ‘das Blaue hinein’ een oplossing kregen aangereikt. Sommigen spreken dan van een ontmoeting met een engel, anderen reageren zakelijker. Maar ontegenzeglijk en uit eigen ervaring puttend: het gebeurt.

Op de man af gevraagd is mijn keuze toch: alleen rijden, ondanks de risico’s en de (mogelijke) eenzaamheid. Ik heb de tocht zowel alleen als met een compagnon gemaakt. Alleen rijden beviel me beter. Vooral vanwege de ultieme vrijheid en de intensere contacten met anderen, pelgrims en ‘locals’. Bent u een echt gezelligheidsmens die niet alleen kán zijn, of vindt u de risico’s toch te groot, ga dan met een compagnon.

Bij de afweging alleen of in gezelschap is afgezien van de mening van de achterblijvers, het thuisfront. Voor hen kan het een geruststelling zijn indien u niet alleen gaat. Niet dat ze geen vertrouwen hebben in uw voorbereiding, in uw conditie of in uw doorzettingsvermogen. Nee, het is gewoon een vreemd idee iemand helemaal in z’n eentje te zien wegfietsen voor een tocht van vier of vijf weken. Nog afgezien van het vooruitzicht gedurende die periode ‘alleen’ achter te blijven. Onderschat de impact van uw onderneming op de achterblijvers niet. Ze kunnen het soms zwaarder hebben dan u.

Soms is de groep erg groot.

Soms is de groep erg groot.

De toenemende populariteit van de Camino trekt ook groepen aan. Een lokale fietsclub, een groep collega’s, een vriendengroep, etc. Prima idee. Er is echter één belangrijke ‘maar’. Dit betreft het overnachten in Spaanse refugio’s en Franse pelgrimsgites. Op de site van de Spaanse Caminogenootschappen wordt expliciet gesteld dat groepen (fietsers) geen gebruik kunnen maken van de Spaanse albergues langs de route. In hoeverre dat ook praktijk is, is de vraag, maar het is een punt om rekening mee te houden. Het kan zijn dat particuliere, commerciële albergues niet moeilijk doen. Het kan ook zijn dat in het voor- en naseizoen minder albergues moeilijk doen. Niet duidelijk is wanneer een groep een groep is (4 personen?, 8 personen?). De Spanjaarden adviseren groepen om in andere onderkomens te overnachten: camping, polideportivos, colegios, residencias, hostales, etc. Het is goed te begrijpen. De meeste albergues hebben niet zoveel capaciteit (< 50 bedden) en de lopende pelgrims hebben vaak voorrang op fietsers. Zeker als het wat drukker begint te worden. Dus, gaat u als groep, zoek andere overnachtingsmogelijkheden, of spreid de groep over verschillende refugio’s.

naar boven

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s